Saturday, March 2, 2013

ഒരു തെരുവിനെ ഇപ്പോഴതിലെല്ലാം ചാരിവെച്ചിരിക്കുന്നു.


(ലോകത്ത് ഏറ്റവും പൂർത്തീകരിക്കപെടാത്തതോ,പൂരിപ്പിക്കപെടാത്തതോ ആയ  -)


ഏറ്റവും ഏകാന്തമായ നടത്തങ്ങൾ നടന്നുപോകുമ്പോൾ
നമ്മൾ വൃദ്ധരുടേതെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുമെങ്കിലും കാലടികൾ കാണുന്നു
അനേകമനേകം സൂക്ഷമമായ പ്രളയങ്ങളിൽ
അനേകമനേകം തോണികളുടെ പാലായനങ്ങൾ കാണുന്നു
അവർ തിരിച്ചുപോയ തെരുവുകളിൽ
മരിച്ചുപോയവരെകുറിച്ചും കാണാതായവരെകുറിച്ചുമുള്ള ഓർമ്മകൾ പടർന്നു നിൽക്കുന്നു
തൂങ്ങിമരിച്ചതും,വെടിയേറ്റുമരിച്ചതും
കളിക്കാൻ വിട്ടപ്പോൾ കാണാതായതും
നാടുവിട്ടവരുടേയും ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന്
ഒരു മരണത്തെ മാത്രം തെരുവ് എടുത്തുനിൽക്കുന്നു.
ഒരു മരണം അസഖ്യമായ മരണങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു'
തെരുവ് ഒറ്റ ഓർമ്മയാണ്.

തെരുവിലെത്തെമ്പോൾ
അവ കോച്ചിവലിച്ച്,ഞരമ്പുകൾ മരവിച്ച്
തണുത്തുറഞ്ഞുപോകുന്നത് എല്ലാ കാലത്തും അങ്ങനെയാണ്.

തെരുവ് തണുത്തുറഞ്ഞുപോയ നൂറ്റാണ്ടുകൾ

ഊന്നുവടികൾ അതേ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമപ്പുറത്തേക്ക്
നടന്നുപോകുന്നത് മറ്റൊരേകാന്തതക്കല്ലാതെയും ദൃശ്യമല്ല.

ഇനിയും വൈകിവന്നവരുണ്ടല്ലോ
അവരുടെ നിശബ്ദഭാവനകൾ എല്ലാ കോണുകളിൽ നിന്നും
എന്നും നടന്നുവരാറുള്ള ഒരിറക്കത്തിൽ നിന്ന്
കാലങ്ങളുടെ എല്ലാ അളവുകളിലേക്കും ഓർമ്മിക്കുകയുമാണ്.

പരസ്പരം സംസാരിച്ച് തീരാതെ
കടലുകളിലേക്കിറങ്ങിപോകുന്ന
ഒരു സ്വപ്നം തുടർച്ചയായി കാണുന്നത്
തീർത്തും സ്വകാര്യമായ എത്രയനേകം സൂക്ഷമതകളിൽ നിന്നാണ്

അപൂർണ്ണമായ സ്വപ്നങ്ങൾ
സ്വകാര്യമാണ്.

എല്ലാ ചലനങ്ങൾക്കും പിന്നിൽ
അതിന്റെ എത്രയനേകം സ്വകാര്യതകളുടെ കയ്യുകൾ ചലിക്കുന്നു.

അതേ
രണ്ടു ശരീരങ്ങളെങ്കിലും സംസാരിക്കുമ്പോൾ വിട്ടുപോകുന്നു
രണ്ടുശരീരങ്ങളെങ്കിലും നിശബ്ദമാണ്.

അവ സ്വയം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവയുമാണ്
ഏകാന്തതകളിൽ മാത്രം തെരുവിലെത്തിപ്പെടുന്ന ഓർമ്മകളെ
അവ ഒപ്പം കൂട്ടുന്നു.

നിലനിൽക്കുന്ന സമയമത്രയും
തെരുവിൽ പ്രതിഫലിച്ച്
പുറത്തേക്ക് നീളുന്ന എല്ലാ സംശയങ്ങളെയും
കൂട്ടിമുട്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എത്ര വിചിത്രം

വീണ്ടും തെരുവിലേക്ക് വരുന്നു
ആത്മഹത്യ ചെയ്ത അയാളുടെ തന്നെ
നിസ്സഗതയിൽ ഊന്നുവടി ഒറ്റക്കിരിക്കുന്നു
എല്ലാ ആത്മഹത്യകളെയും അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു'

പരിചയപ്പെടുന്നതിനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുൻപ്
ഒരു വൃക്ഷ്ത്തെ ഏറ്റവും സൗമ്യമായി സ്വപ്നം കാണുന്നു.
അറ്റമില്ലാത്ത അതിന്റ് തലപ്പുകൾ
തണുത്ത് മരവിച്ച അതിന്റേയും സ്വപ്നം കാണുന്നു.

കാലടികളുടെ കൂടെ നടന്ന്
ഏറ്റവും സ്വൿഃമായ നടത്തം ശീലിക്കപ്പെട്ട്
ഒറ്റക്കിരിക്കുന്നു.

ഒരു തെരുവിനെ ഇപ്പോഴതിൽ ചാരിവെച്ചിരിക്കുന്നു.

ഏറ്റവും ഏകാന്തമായ നടത്തം
ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവർ ഉപേക്ഷിച്ചതോ
കാണാതായവരുടേതോ ആയ ഊന്നുവടികളുടേതാണ്.

  ( ഒരു \പക്ഷേ,അതിന്റെ സ്വപ്നം പോലെയാണ്
    നിന്റെ ഏറ്റവും ഏകാന്തമായൊരുറക്കത്തിൽ
    കാലങ്ങൾക്കും മുൻപുള്ള ഒരു ഒറ്റമുറിയിൽ
    നീ അഴിച്ചിട്ട നിന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയ്യപ്പെട്ട കറുത്തചുരിദാറിൽ
    ഞാൻ കെട്ടിപിടിച്ച് കൂട്ടിരിക്കുന്നത് )

വീണ്ടും തെരുവിന്റെ കാര്യം
കാണാതായവരുടെ കറുപ്പിലും വെളുപ്പിലുമുള്ള ചിത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ
ഒരു കറുത്തകുട്ടി തന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയ്യപ്പെട്ട കളിപ്പാട്ടവുമായി ഒളിച്ചുകളിക്കുന്നു.
ഒറ്റക്ക് വന്ന് ഇടക്കിടെയിരിക്കുന്നു.
കറുപ്പിലും വെളുപ്പിലുമുള്ള
പഴയചിത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു കുട്ടിയുടെ ഏറ്റവും ഒറ്റപ്പെട്ട ചിരിയാണ്
ഈ തെരുവിന്റേയും അത് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ലോകത്തിന്റേയും
ഏറ്റവുമധികം ദുഖഭരിതമായ നിമിഷം.

ആ നിമിഷത്തിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്ന്
ഊന്നുവടി ദുഖത്തിന്റെ ഒരു മഹാചിഹ്നമാകുന്നു.

വളരെ പെട്ടെന്ന് അത് ലോകത്തെ
പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു'


ലോകം തെരുവിനെയല്ല
തെരുവ് ലോകത്തെയുമല്ല

പൂരിപ്പിക്കാതെയും.പൂർത്തീകരിക്കാതെയും


**ഒരു തെരുവിനെ ഇപ്പോഴതിലെല്ലാം ചാരിവെച്ചിരിക്കുന്നു.



No comments:

Post a Comment