Tuesday, October 9, 2012

ഒരു അദൃശ്യസ്വപ്നം നടന്നുവരുന്നു


അദൃശ്യനാണ് സംസാരിക്കുന്നത്

എന്റെ വലതുവശത്തുള്ള,

പതുപതുത്തഒരാകാശത്ത്,പറന്നുനടക്കുന്ന
നീലച്ചില്ലുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു വീട്ടിലേക്ക്
ഒരു അദൃശ്യസ്വപ്നം നടന്നുവരുന്നു

ഒരേകാന്തതയോളം സൂക്ഷ്മകണമായ എന്റെ അദൃശ്യത
മറ്റൊരു അദൃശ്യതയിലേക്ക് തെറിക്കുന്നു

ഞാൻ 3132 എന്ന നിന്റെ ഐഡന്റിറ്റി നമ്പർ തലച്ചോറിൽ ഡയൽ ചെയ്ത്
നിന്നോടിപ്പോൾ സംസാരിക്കുകയാണല്ലോ

ഞാനല്ല
കേൾക്കുവാനല്ലാതെ
അതിന്റെ ഒച്ചയുടെ ആവൃത്തികളിൽ പോലും
ഇടപെടാനാകാതെ എന്റെ ഭാഷയുടെ
കേൾവിക്കാരൻ മാത്രമല്ലേ


ഞാനല്ല


ശരീരം കൃത്യമായ ഒരു രൂപത്തിലേക്ക് മാറിയിരിക്കുന്നു
സംസാരിക്കുന്നത് അദൃശ്യത കേട്ടിരിക്കുന്നു
അദൃശ്യമോ,ദൃശ്യമോ ഒന്ന് ഞാനാണ്
                           ഒന്ന് ഞാനല്ല


ശരീരത്തെ മാറ്റിവെക്കുമ്പോൾ
                  നീക്കിവെക്കുന്നു അദൃശ്യതയെ,
അദൃശ്യതയെ നീക്കിവെക്കുമ്പോൾ
                        മാറ്റിവെക്കുന്നു ശരീരത്തെ,


എങ്കിലും ഇവക്കിടയിൽ
ഒരാളുകൂടിയുണ്ട്.
ഒരു തോന്നലിനുപോലും ഇടവരുത്താത്തത്ര സുരക്ഷിതത്വത്തിൽ

സ്വയം മാറ്റിവെച്ചതല്ലാതെ

അദൃശ്യത എപ്പോഴും ഒഴുകിനടക്കുന്നു
ഈ വീടിനെപ്പോലെ
ഒരോർമ്മപോലെ
ഒരു നിശബ്ദത പോലെ,

ഞാൻ അതിനെ പിന്തുടരുന്നു

           ഒരു കവല അദൃശ്യമായ ഒരു  അതേ  കവലയെ
      ഒരു ഗ്രാമം      "            "       "               ഗ്രാമത്തെ
   ഒരു നഗരം     "            "       "                     നഗരത്തെ
ഒരു രാജ്യം     "            "        "                           രാജ്യത്തെ

പറഞ്ഞുവരുന്നത് പിന്തുടരുന്ന കാര്യമല്ല,
സംസാരിക്കുന്ന കാര്യമാണല്ലോ
അതുകൊണ്ട് ഈ നിശബ്ദഭാഷണം നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നു,
ചലിക്കുന്ന ഒരു നഗരമദ്ധ്യത്തിൽ പെട്ടെന്ന്
വിലങ്ങനെ ഒരു കാർ തിരിച്ചിടുന്നത് പോലെ

ഞാനിപ്പോഴും പ്രൊഫൈലുകളെ കുറിച്ചാണ്
ചിന്തിക്കുന്നത്,
അവ്യക്തമായി ഒന്നിൽ നിന്ന് ഒന്നിലേക്കെന്നപോലെ
ചുറ്റും ചുറ്റുമായങ്ങനെ തിരിച്ചറിയപ്പെടാനാവാതെ
ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു സുരക്ഷിതത്വത്തിൽ
എന്റെ തന്നെ ശരീരങ്ങളെ കുറിച്ച്...

1 comment: